خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنده محمودست و سلطان در ره معنی ایازکار دینداران نمازست و نماز ما نیاز
۲
ایکه از بهر نمازت گوش جان بر قامتستقامتی را جوی کاید سرو پیشش در نماز
۳
گر ز دست ساقی تحقیق جامی خورده ئیمی پرستی را حقیقت دان و هستی را مجاز
۴
حاجیان چون روی در راه حجاز آورده اندمطرب عشّاق گو بنواز راهی از حجاز
صفحهٔ ۱ از ۳