خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این غزل یک دو نوبت از سر سوزبلبلی باز گفت در نوروز
۲
کای گل تازه روی خندان لبوی دلارای بوستان افروز
۳
گر بدانستمی که فرقت تواینچنین صعب باشد و دلسوز
۴
از تو خالی نبودمی یکدمو زتو دوری نجستمی یک روز
صفحهٔ ۱ از ۳