خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشست شمع سحرای چراغ مجلسیان خیزبیار باده و بشنو نوای مرغ سحرخیز
۲
سپیده نافه گشایست و باد غالیه افشانشراب مشک نسیمست و مشک غالیه آمیز
۳
کنون که غنچه بخندید و باد صبح برآمدبگیر داد صبوحی ز باده ی طرب انگیز
۴
چراغ مجلس مستان ز شمع چهره برافروزز بهر نقل حریفان شکر ز پسته فرو ریز
صفحهٔ ۱ از ۳