خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بفلک می رسد خروش خروسبشنو آوای مرغ و ناله ی کوس
۲
شد خروس سحر ترنّم سازدر ده آن جام همچو چشم خروس
۳
این تذروان نگر که در رفتارمی نمایند جلوه ی طاوس
۴
ساقیا باده ده که در غفلتعمر بر باد می رود بفسوس
صفحهٔ ۱ از ۳