خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آورده ایم روی بسوی دیار خویشباشد که بنگریم دگر روی یار خویش
۲
صوفی و زهد و مسجد و سجاده و نمازما و می مغانه و روی نگار خویش
۳
چون زلف لیلی از دو جهان کردم اختیارمجنونم ار ز دست دهم اختیار خویش
۴
کردم گذار بر سر کویش وزین سپستا خود چه بر سرم گذرد از گذار خویش
صفحهٔ ۱ از ۳