خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیستی آنک زنی شیشه ی هستی بر سنگو رنه درپات فتادی فلک مینا رنگ
۲
تا بکی گوش کنی بر نفس پرده سرایتا بکی چنگ زنی در گره گیسوی چنگ
۳
روی ازین قبله بگردان که نمازی نبودرو به محراب و نظر در عقب شاهد شنگ
۴
گوش سوی غزل و دیده سوی چشم غزالسگ صیاد ز چشمش نرود صورت رنگ
صفحهٔ ۱ از ۳