خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم مرید مراد است و دیده رهبر دلسرم فدای خیال و خیال در سر دل
۲
کمند زلف تو را گر رسن دراز آمددر آن مپیچ که دارد گذر به چنبر دل
۳
دلم چگونه نماید قرار در صف عشقچنین که زلف تو بشکست قلب لشکر دل
۴
بود که ساقی لعل تو در دهد جامیمرا که خون جگر می‌خورم ز ساغر دل
صفحهٔ ۱ از ۳