خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر گنج طلب داری از مار مترس ای دلور خرمن گل خواهی از خار مترس ای دل
۲
چون زهد و نکو نامی بر باد هوا دادیاز طعنه ی بدگویان زنهار مترس ای دل
۳
از رندی و بدنامی گر ننگ نمی داریاز فخر طمع برکن و ز عار مترس ای دل
۴
گر طالب دیداری از خلد برین بگذرور نور بدست آمد از نار مترس ای دل
صفحهٔ ۱ از ۳