خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آید ز نی حدیثی هر دم بگوش جانمکاخر بیاد بشنو دستان و داستانم
۲
من آن نیم که دیدی و آوازه ام شنیدیدر من بچشم معنی بنگر که من آنم
۳
گر گوش هوش داری بشنو که باز گویمرمزی چنانک دانی رازی چنانک دانم
۴
من بلبل فصیحم من همدم مسیحممن پرده سوز انسم من پرده ساز جانم
صفحهٔ ۱ از ۴