خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتابست یا ستاره ی بامکه پدید آمد از کناره ی بام
۲
ماه در عقرب و قصب بر ماهشام بر نیمروز و چین در شام
۳
نام خالش مبر که وحشی راطمع دانه افکند در دام
۴
خیز تا می خوریم و بنشانیمآتش دل بآب آتش فام
صفحهٔ ۱ از ۴