خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد دل خویش با که گویمداد دل خویش از که جویم
۲
چون چهره بخون دیده شستمدست از دل خسته چون نشویم
۳
کر گشت فلک زهای هایمپر گشت جهان زهای و هویم
۴
دادم بهوای روی او دلتا دیده چه آورد برویم
صفحهٔ ۱ از ۳