خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نسیم باد بهاری وزید خیز ندیمبیار باده که جان تازه می شود ز نسیم
۲
مریض شوق نباشد ز درد عشقش باکقتیل عشق نباشد ز تیغ تیزش بیم
۳
گر از بهشت نگارم عنان بگرداندبروز حشر من و دوزخ و عذاب الیم
۴
ز خاک کوی تو ما را فراق ممکن نیستچنانک فرقت درویش از آستان کریم
صفحهٔ ۱ از ۳