خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کی آمدی ز تتارای صبای مشک نسیمبیا بیا که خوشت باد ای نسیم شمیم
۲
دگر مگوی حدیث از نعیم و ناز بهشتبهشت منزل یارست و وصل یار نعیم
۳
چو روز حشر مرا از لحد بر انگیزندهنوز شعله زند آتشم ز عظم زمیم
۴
گمان مبر که تمنّای بنده سیم و زرستنسیم تست مراد من شکسته نه سیم
صفحهٔ ۱ از ۳