خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر شدیم از کویت ای ترک ختا باز آمدیمور خطایی رفت از آن باز آ که ما باز آمدیم
۲
گر تو صادق نامدی در مهر ما مانند صبحما به مهرت از ره صدق و صفا باز آمدیم
۳
تیهوی بی‌بال و پر بودیم دور از آشیانشاهبازی تیز برگشتیم تا باز آمدیم
۴
گرچه کی باز آید آن مرغی که بیرون شد ز دامما به عشق دام آن زلف دو تا باز آمدیم
صفحهٔ ۱ از ۳