خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شام زلفت بتخانه ی چینمشک سیاهت بر لاله پرچین
۲
بزم از عقیقت پر شهد و شکرو ایوان ز رویت پر ماه و پروین
۳
شمع شبستان بنشست برخیزو آشوب مستان برخاست بنشین
۴
سنبل برانداز از طرف بستانریحان برافشان از برگ نسرین
صفحهٔ ۱ از ۳