خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هندوی آن کاکل ترکانه می باید شدنیا چو هندو بنده ی ترکان نمی باید شدن
۲
ماه بزم افروز عالم سوز من چون حاضرستپیش شمع عارضش پروانه می باشد شدن
۳
تا مگر گنجی بدست آید ترا عمری درازمعتکف در کنج هر ویرانه می باید شدن
۴
ملک جانرا منزل جانانه می باید شناختوانگه از جان طالب جانانه می باید شدن
صفحهٔ ۱ از ۳