خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای از شب قمرسا برمه نقاب بستهپیوسته طاق خضرا بر آفتاب بسته
۲
از قیر طیلسانی بر مشتری کشیدهبر مهر سایبانی از مشک ناب بسته
۳
جعد تو هندوانرا بر دل کمین گشودهچشم تو جاودانرا بر دیده خواب بسته
۴
اشک محیط سلیم خون از فرات راندهواه سهیل سوزم ره بر شهاب بسته
صفحهٔ ۱ از ۳