خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو دستان برکشد مرغ صراحیبرآید نوحهٔ مرغ از نواحی
۲
قدح در ده که چشم مست خوبانقد اتّضحت لنا ای اتّضاح
۳
الا والله لا اسلو هواهمو لا اصبوا الی قول اللّواح
۴
ملامت می‌کنندم پارسایانالام الام فی حبّ الملاح
صفحهٔ ۱ از ۴