خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدینسان که از ما جهانی جهانیکه با کس نمانی و با کس نمانی
۲
تو آن شهریاری و آن شهره یاریکه خسرو نشانی و خسرو نشانی
۳
تو آنی که قتلم توانی و دانمکه هر دم بر آنی که خونم برانی
۴
خوشا طرف بستان و دستان مستانمی ارغوانی بروی غوانی
صفحهٔ ۱ از ۳