خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سحاب سیل فشان چشم رودبار منستسموم صاعقه سوز آه پر شرار منست
۲
غم ارچه خون دلم می خورد مضایقه نیستکه اوست در همه حالی که غمگسار منست
۳
هلال اگر چه به ابروی یار می ماندولی نمونه ئی از این تن نزار منست
۴
چو اختیار من از کاینات صحبت تستگمان مبر که جدائی باختیار منست
صفحهٔ ۱ از ۲