خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۹۸
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو ترک مهوشم از خواب مست برخیزدخروش و ناله ز اهل نشست برخیزد
۲
خیال باده ی صافی ز سر برون کردنکجا ز دست من می پرست برخیزد
۳
چنین که شمع سر افشاند و از قدم ننشستگمان مبر که کسی را ز دست برخیزد
۴
گهی که شست گشاید هزار نعره زهنگار صف شکنم را ز شست برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۳