خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۰۰
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را سکه درستست بزر باز نماندوانک از دست برون رفت بسر باز نماند
۲
مرد صاحب نظر آنست که در عالم معنیدیده بگشاید و از ره بنظر باز نماند
۳
طائر دل که شود صید رخ و زلف دلارامهمچو بلبل بگل و سنبل تر باز نماند
۴
جان شیرین بده از عشق چو فرهاد و مزن دمکانک از کوه در افتد بکمر باز نماند
صفحهٔ ۱ از ۳