خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۲۳
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
طره های تو کمند افکن طرارانندغمزه های تو طبیب دل بیمارانند
۲
از رقیبان تو باید که پریشان نشوندکه یقینست که آن جمع پری دارانند
۳
زان بدورت همه محراب نشینان مستندکه چو ابروی تو پیوسته ی خمّارانند
۴
چشم مست تو چو یک لحظه ز می خالی نیستزاهدان از چه سبب منکر میخوارانند
صفحهٔ ۱ از ۳