خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۰
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معلوم نگردد سخن عشق بتقریرکایات مودت نبود قابل تفسیر
۲
مرغان چمن را بسحر همنفسی نیستدر فصل بهاران بجز از ناله شبگیر
۳
زینگونه چو از درد بمردیم چه درمانزیندست چو از پای فتادیم چه تدبیر
۴
کوته نکنم دست دل از زلف جوانانگر زانک بزنجیر مقید کندم پیر
صفحهٔ ۱ از ۳