خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۲
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بجز نسیم که یابد نصیبی از گلزارکه یک گلست در این باغ و عندلیب هزار
۲
چو از گل آرزوی مرغ خوش نظر با دستتو هم ببوی قناعت کن از نسیم بهار
۳
وگر چو غنچه جهان را بروی گل بینیبدوز چشم جهان بین بخار و دیده مخار
۴
ز تیغ و دار چه ترسانی ای پسر ما راکه تاج ما سر تیغست و تخت ما سردار
صفحهٔ ۱ از ۳