خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۵
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برو ای خواجه و شه را بگدا باز گذارمهربانی کن و مه را بسها باز گذار
۲
تو که یک ذره نداری خبر از آتش مهرذره ی بی سر و پا را بهوا باز گذار
۳
چند چون مرغ کنی سوی گلستان پروازراه آمد شد بستان بصبا باز گذار
۴
من چو بی یار سر از پای نمی دانم بازآن صنم را بمن بی سرو پا باز گذار
صفحهٔ ۱ از ۳