خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۷
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه مرا بر سر کوی تو بجز سایه جلیسنه مرا در غم عشق تو بجز ناله انیس
۲
نزد خسرو نبود هیچ شکر جز شیرینپیش رامین نبود هیچ گل الا رخ ویس
۳
گرنه هدهد ز سبا مژده ی وصل آرد بازکه رساند بسلیمان خبری از بلقیس
۴
مهرورزان چو جمال تو بها می کردندروی چون ماه ترا مشتری آمد برجیس
صفحهٔ ۱ از ۲