خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۷۹
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سرو خرامنده ی بستان حقایقآزاد شو از سبزه ی این سبز حدائق
۲
بر گلبن ایجاد توئی غنچه ی خنداندر گلشن ابداع توئی برگ شقائق
۳
منزلگه انس تو سراپرده ی قدسستتا چند شوی ساکن این تیره مضائق
۴
بیرو نرود راه تو بی ترک مقاصدحاصل نشود کان تو بی قطع علائق
صفحهٔ ۱ از ۳