خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۸۷
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرگه که ز خرگه بچمن بار دهد گلنرگس نکند خواب خوش از غلغل بلبل
۲
ای خادم یاقوت لب لعل تو لؤلؤوی هندوی ریحان خط سبز تو سنبل
۳
تا کی کند آن غمزه ی عاشق کش معلولدر کار دل ریش من خسته تعلل
۴
گر نرگس مستت نکند ترک تعدّیچندین چه کند زلف دراز تو تطاول
صفحهٔ ۱ از ۳