خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۲۷
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کیست که گوید ببارگاه سلاطینحال گدایان دلشسکته ی مسکین
۲
سوخته ئی کو که خون ز دیده ببارداز سر سوزم چو شمع بر سر بالین
۳
در گذر ای باغبان که بلبل سرمستباز نیاید بغلغل تو ز نسرین
۴
کی برود گر هزار سال برآیداز سر فرهاد شور شکر شیرین
صفحهٔ ۱ از ۲