خلوتی با سراج قمری
شمارهٔ ۴
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جایی که زلف کافر تو سر برآوردگرد از نهاد مؤمن و کافر برآورد
۲
شکر فراخ می شود آنجا که خنده اتاز تنگ شکرین تو شکر برآورد
۳
اندر هوای شکر طوطی اساس توطوطی جان من به هوس پربرآورد
۴
از مهر آستان تو چون موی شد رهیگر سربری ورا سر دیگر برآورد
صفحهٔ ۱ از ۷