خلوتی با سراج قمری
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هین در دهید باده که آنها که آگهندحلقه بگوش این نمط و خاک این رهند
۲
ضدند جان و تن، قدح باده دردهیدتا یک دم از مصاحبت خویش وارهند
۳
رنگی زرنگ باده ندیدند خوبترآنها که رنگ یافته ی صبغة الللهند
۴
جز سوی جام دست درازی نمی کنندآنها که از متاع جهان دست کوتهند
صفحهٔ ۱ از ۳