خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با غیر دیدم آن صنم سیم ساق رااز رشک بر وصال گزیدم فراق را
۲
زینسان که هفت عضو من از تاب عشق سوختآهم عجب نسوزد اگر نه رواق را
۳
خوش آنکه بینمش ز مه روی خود به منصبح وصال ساخته شام فراق را
۴
شوقش چنین که بسته زبانم به پیش اوگویم به او چگونه غم اشتیاق را
صفحهٔ ۱ از ۲