خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در موسمی که خیمه زند در چمن سحابطرف چمن خوش است می و نغمه ی رباب
۲
نگذشت و نگذرد دمی و لحظه ای مراشیب و شباب جز به غم شاهد و شراب
۳
می خور به بانگ چنگ لب جو که غم برداز دل صدای نغمه ی چنگ و صدای آب
۴
در خرقه کن قرابه نهان کز ستم سپهراز سنگ ژاله می شکند خیمه ی حباب
صفحهٔ ۱ از ۲