خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا تا جان بجسم ناتوان استغم و درد توأم در جسم و جان است
۲
ز لیلی نام و از مجنون نشانیستز تو تا نام و از من تا نشان است
۳
مدامم امتحان کردی و بازتگمان بد بمن ای بدگمان است
۴
چنان در دیده ام گل بی تو خار استکه پندارم نه گل نه گلستان است
صفحهٔ ۱ از ۲