خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فصل گل شد، سیر باغ و بوستانم آرزوستسیر باغ و بوستان با دوستانم آرزوست
۲
الفت پیر کهن بانو جوان خوش دولتی استپیرم و این دولت از بخت جوانم آرزوست
۳
تا کنم فارغ ز حرف این و آن شرب مدامخانه ی دربسته در کوی مغانم آرزوست
۴
با می و میخانه، بی انصاف و کافر نعمتمگر بگویم کوثر و باغ جنانم آرزوست
صفحهٔ ۱ از ۲