خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه باشد گر ترا ویرانه ی من خانه ای باشدتو گنجی گنج را جا گوشه ی ویرانه ای باشد
۲
نباشد بزم تو جای من دیوانه جای منبه کنج گلخنی یا گوشه ی ویرانه ای باشد
۳
ز پا اندازدم اندوه دوران گرنه یک ساعتبه دستم شیشه ای یا بر کفم پیمانه ای باشد
۴
نباشد آشنا گر با من آن بیگانه وش، بهترکه شب با آشنایی روز با بیگانه ای باشد
صفحهٔ ۱ از ۲