خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل به گلشن زان گل رخسار یادم می دهدغنچه زان لبهای خوش گفتار یادم می دهد
۲
پیش من تعریف سرو و گل به خوبی باغبانچون کند زان سرو گلرخسار یادم می دهد
۳
لطف یارم می کند آگاه از جور رقیبراحت گل از جفای خار یادم می دهد
۴
چو ز جانان یادم آید گر بیاساید دمیاز غم این دل که او دلدار یادم می دهد (؟ )
صفحهٔ ۱ از ۲