خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عشق تو در ملالتم کاشاین راز نهان نمی شدی فاش
۲
با غیر جفا و صلح تا چندبا من تا کی ستیز و پرخاش
۳
تا چشم بدان نبیندت رویاز دیده مردمان نهان باش
۴
خجلت نکشید چون ز رویتنقش تو چو می کشید نقاش؟
صفحهٔ ۱ از ۲