خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی تو ای رخشنده اختر زاختر رخشان چه حظبی تو ای تابنده انجم ز انجم تابان چه حظ
۲
جان غم پرورده را با عیش و با عشرت چکاربا قفس خو کرده را از باغ و از بستان چه حظ
۳
تشنه ی لعل لب یارم من لب تشنه رابی لب جانبخش یار از چشمه حیوان چه حظ
۴
ذوق داغ و درد اگر دارد دلت دانی که منمی برم از این چه فیض و می کنم از جان چه حظ
صفحهٔ ۱ از ۲