خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۱۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کشد بهر وفا تا کی جفا دلچو دلبر کاش بودی بی وفا دل
۲
به جورش گر همه عمر آزمایدندارد دست از آن جور آزما دل
۳
به هر موئی دلی دارم تمناکه بر هر موی او بندم جدا دل
۴
بکش دست از جفای دل خدا راننالد تا ز دستت بر خدا دل
صفحهٔ ۱ از ۳