خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا چند جدا ز یار باشماز یار جدا فگار باشم
۲
تا چند چو ابر در بهارانبا دیده ی اشکبار باشم
۳
تا کی ز غم جدایی اوبی طاقت و بی قرار باشم
۴
تا چند ز درد آن دلارامدلخسته و دلفگار باشم
صفحهٔ ۱ از ۲