خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به قربان قد و بالات گردمبلاگردان سر تا پات گردم
۲
چه استغنا و ناز است این الهیفدای ناز و استغنات گردم
۳
به خاک پایت ای بت کارزویمهمین باشد که خاک پات گردم
۴
هلاک عارض زیبات باشمشهید قامت رعنات گردم
صفحهٔ ۱ از ۲