خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از کوی تو غیر رفت و ما همبیگانه نماند و آشنا هم
۲
دلخسته ی عشق را نشانیستکز درد بنالد از دوا هم
۳
روی تو نظاره گاه خلق استسوی تو نظاره ی خدا هم
۴
سروی چو قد تو بر زمین نیستماهی چو رخ تو بر سما هم
صفحهٔ ۱ از ۳