خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من نه در پیری ز هجر آن جوانم ناتوانناتوانند از فراق او بسی پیر و جوان
۲
با چنین رخسار زیبا و قد رعنا اگردر چمن گردد اگر یک روز آن سرو روان
۳
از رخش هم گل شود شرمنده و هم نسترنوز قدش هم سرو گردد منفعل هم ارغوان
صفحهٔ ۱ از ۱