خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل نه همین می برد از من حسنشهره شهر است بهر فن حسن
۲
احسن وجهند بتان از بتانهست به وجه حسن احسن حسن
۳
در صفت خط حسن نازلستانبته الله نباتاً حسن
۴
گل همه تن گوش شود گر بباغلب بگشاید پی گفتن حسن
صفحهٔ ۱ از ۳