خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو دلستان که بلای دلند و جان هر دوبه جان و دل شده ام مبتلای آن هر دو
۲
دو آفتاب ز یک برج کرده اند طلوعدو ماه گشته عیان از یک آسمان هر دو
۳
دو گلعذار که در خوبیند هر دو مثلدو لاله رخ که به حسنند داستان هر دو
۴
نموده اند به من هر دو رخ ز هم پنهانربوده اند دل از من ز هم نهان هر دو
صفحهٔ ۱ از ۲