خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
افکند مرد چنین گر نگه پرفن توکیست مرد نگه پرفن مردافکن تو
۲
دلربائی نه لباسی است به قد همه کساین قبا دوخته خیاط ازل بر تن تو
۳
بوی پیراهن یوسف شنود بار دگرگر به یعقوب رسد نکهت پیراهن تو
۴
تو در آغوشی که آئی که ندارد هرگزغیر پیراهن تو راه به پیرامن تو
صفحهٔ ۱ از ۲