خلوتی با رفیق اصفهانی
شمارهٔ ۳۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جفاکارا به یاران جز جفا کاری نمی‌دانینمی‌دانم چرا رسم و ره یاری نمی‌دانی
۲
چو می‌بینی مرا با آنکه یقین حالمتغافل می‌کنی زان سان که پنداری نمی‌دانی
۳
به این شادی که می‌دانی طریق دلبری اماچه سود از دلبری چون رسم دلداری نمی‌دانی
۴
غم خود با تو گفتم تا تو غمخوارم شوی لیکننخوردی چون غمی هرگز تو غمخواری نمی‌دانی
صفحهٔ ۱ از ۲