خلوتی با صفایی جندقی
شمارهٔ ۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا تا ساقی مجلس رقیب استاز آن مینا مرا حسرت نصیب است
۲
به هجران منعم از افغان مفرمایکه کمتر درد ما بیش از شکیب است
۳
خدا را با که گویم وز که جویمخود آن درمان دردی کز طبیب است
۴
نگنجد در بیان احوال مشتاقکه این معنی فزون از صد کتیب است
صفحهٔ ۱ از ۳